zondag 17 augustus 2014

17 augustus Seattle (Boeing fabriek)

Zondag 17 augustus
Onze laatste hele dag in de VS. Voor vandaag hebben we kaarten voor Future of Flight, een rondleiding door de fabrieken van Boeing in Everett, zo’n 20 mijl boven Seattle. Een gevoel van shit‘ ontstaat als blijkt dat de kaarten al voor 15 augustus waren …  Maar niet getreurd, we reserveren gewoon opnieuw, maar nu voor vandaag. Wat een onzin om drie maanden van te voren te boeken als het nu ook kan.



Na het passeren van de enorme assemblagehal van Boeing, zetten we de auto op de parkeerplaats. Er ligt hier weer een vlaggetje van Neil en Nolan. Door de perfecte beschrijving van Stefanie, het vijfde bloemperkje en het eerste dat geen gras heeft maar keien en grint, vinden we het direct. Het vlaggetje steekt zelfs iets boven de stenen uit!


Binnen melden we ons voor de tour die om 12 uur begint. Onze gids is een Oost-Europese dame met zo’n accent dat we erg veel moeite hebben haar te verstaan. De tour is strak geregisseerd: eerst een film, dan de bus in (group A follow me), naar de assemblagehal, in marstempo achter de Russin aan (Walk between the yellow lines please) en dan de loopbrug op om in de hallen te kunnen kijken.
We bekijken waar de Boeing 747 in elkaar wordt gezet en hoe dit gebeurt: een soort bouwpakket op de plek; grote onderdelen worden via liften aan stalen plafondbalken naar de juiste plek gebracht. Bij de Boeing 787, het nieuwste paradepaardje van Boeing, gebeurt het in elkaar zetten op een lopende band. Mooi gezicht!


Na de rondleiding bekijken we in een speciale expositieruimte de onderdelen van de vliegtuigen en zien hoe groot ze zijn. We kwijlen bij de luxe vliegtuigen met bed en douche; dat is andere koek dan de beenruimte van weinig komma weinig inch die wij altijd hebben!


De rest van de middag chillen we bij het zwembad. Dit is het eerste hotel met een buitenzwembad, de andere waren allemaal binnen. Boekje mee, Ipad mee, luieren, niksen.

’s Avonds de stad weer in voor nog een keer nacho’s en het bekijken van de zonsondergang. En dan ineens zien we hem weer: Mount Rainier! Hij torent boven de stad uit, enigszins bescheiden in een wazige atmosfeer, maar toch! Prachtig. Wat een berg, om op 100 km afstand gezien te kunnen worden, en ook nog als enige in de omgeving. Je zou bijna denken dat het een plastic  Disneyberg is die bedoeld is om toeristen te trekken – je weet maar nooit immers met die maffe Disneyontwerpers en hun roze brillen. 

In de zon kleuren de gletsjers langzaam oranje en roze. Natuurlijk hebben we nu geen fototoestel bij ons … ‘ns kijken hoe de berg eruit ziet via de Iphone.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen